Mauzoleum Eyup’a

image

Meczet Eyupa to jedna z etnograficznych ciekawostek w Stambule, gdzie Islam spotyka się z zaklinaniem i odgadywaniem przyszłości i modlitwą o zdrowie i spełnianie życzeń. Chociaż meczet został zbudowany w piętnastym wieku, jego historia, zgodnie z legendą, sięga kilka wieków wcześniej. W znajdującym się na dziedzińcu mauzoleum spoczywa podobno sam Ebu Eyyub el-Enari, jeden że sprzymierzeńców proroka Mohameda, który zginął podczas pierwszego oblężenia Konstantynopola prze Arabów w 672 lub 674 roku.
Ebu Eyyub el-Enari urodził się w Yethrib, a imię otrzymał po starotestamentowym Hiobie. W czasie hidzry, pielgrzymki Mohameda z Mekki do Medyny, miał podobno udzielić schronienia prorokowi i jego towarzyszom podróży, w ten sposób stając się jednym z Ansarów, czyli pomocników i sprzymierzeńców proroka.
Meczet Eyup’a został zbudowany przez Sułtana Mehmeta pięć lat po zdobyciu Konstantynopola na zachód od Stambułu, poza ścianami miasta. Jednak Konstantynopol był już częścią Imperium, a meczet zaświadczał o dominującej obecności Islamu honorując śmierć jednego z pierwszych Muzułmanów
Przez trzy następne wieki meczet Eyupa zaczął popadać. Zniszczony prawdopodobnie podczas trzęsienia ziemi, został odbudowany przez sułtana Selima III pod koniec osiemnastego wieku. Ściany zewnętrzne meczetu i mauzoleum zostały udekorowane kafelkami stworzonym w Izniku. Część kafelków zachowała się jeszcze z piętnastego wieku, a pozostałe sprowadzono specjalnie na potrzeby renowacji.
Poza wizualnych walorami, meczet Eyup’a przyciąga wiernych ze względu na mauzoleum. Chociaż teologia Islamu nie uznaje kultu zmarłych ani świętych, mauzoleum przyciąga wiernych, którzy modlą się przy grobie Eyup’a o pomoc i wsparcie. Szczególnie w piątki, kandil oraz Bayram, Muzułmanie z różnych stron Turcji odwiedzają meczet i mauzoleum prosząc o rozjaśnienie przyszłości (kısmetını açtırmak), szczęście dla nowo poślubionych, błogosławieństwo obrzezanych chłopców, uzdrowienie i spełnienie różnych życzeń. Wierzy się, że woda płynąca że studni w pobliżu mauzoleum ma także właściwości lecznicze, a ofiara złożona przed meczet ma szczególną wartość.

Reklamy

Autor: Eyen

Początki mojej etnograficznej przygody sięgają laboratorium etnograficznego na warszawskiej etnologii w ramach którego miałam szansę pojechać na pierwsze badania terenowe do zachodniej Macedonii. Przez kolejne lata byłam zaangażowana w badania dokumentujące relacje społeczne i etniczne na pograniczu macedońsko-albańskim oraz migrację z Macedonii do Włoch. Przez kilkanaście miesięcy mieszkałam w stolicy Macedonii, Skopje, jako stypendystka programu CEEPUS, oraz wolontariuszka programu Młodzież w Działaniu. Równolegle do antropologii ukończyłam magisterskie studia z ochrony środowiska w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego i przez rok po obronie pracowałam jako koordynatorka projektu promującego recykling w jednym z Warszawskich stowarzyszeń. W styczniu 2011 dostałam się na studia doktoranckie jako stypendystka programu TUBITAK-BIDEB na uniwersytecie Yeditepe i przeprowadziłam się do Turcji. Moje badania dotyczyły tożsamości muzułmanów z zachodniej Macedonii w kontekście migracji i więzi z Turcją. Od roku 2017 kontynuuję studia na wydziale antropologii Uniwersytetu Oslo.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s