Mauzoleum Eyup’a

image

Meczet Eyupa to jedna z etnograficznych ciekawostek w Stambule, gdzie Islam spotyka się z zaklinaniem i odgadywaniem przyszłości i modlitwą o zdrowie i spełnianie życzeń. Chociaż meczet został zbudowany w piętnastym wieku, jego historia, zgodnie z legendą, sięga kilka wieków wcześniej. W znajdującym się na dziedzińcu mauzoleum spoczywa podobno sam Ebu Eyyub el-Enari, jeden że sprzymierzeńców proroka Mohameda, który zginął podczas pierwszego oblężenia Konstantynopola prze Arabów w 672 lub 674 roku.
Ebu Eyyub el-Enari urodził się w Yethrib, a imię otrzymał po starotestamentowym Hiobie. W czasie hidzry, pielgrzymki Mohameda z Mekki do Medyny, miał podobno udzielić schronienia prorokowi i jego towarzyszom podróży, w ten sposób stając się jednym z Ansarów, czyli pomocników i sprzymierzeńców proroka.
Meczet Eyup’a został zbudowany przez Sułtana Mehmeta pięć lat po zdobyciu Konstantynopola na zachód od Stambułu, poza ścianami miasta. Jednak Konstantynopol był już częścią Imperium, a meczet zaświadczał o dominującej obecności Islamu honorując śmierć jednego z pierwszych Muzułmanów
Przez trzy następne wieki meczet Eyupa zaczął popadać. Zniszczony prawdopodobnie podczas trzęsienia ziemi, został odbudowany przez sułtana Selima III pod koniec osiemnastego wieku. Ściany zewnętrzne meczetu i mauzoleum zostały udekorowane kafelkami stworzonym w Izniku. Część kafelków zachowała się jeszcze z piętnastego wieku, a pozostałe sprowadzono specjalnie na potrzeby renowacji.
Poza wizualnych walorami, meczet Eyup’a przyciąga wiernych ze względu na mauzoleum. Chociaż teologia Islamu nie uznaje kultu zmarłych ani świętych, mauzoleum przyciąga wiernych, którzy modlą się przy grobie Eyup’a o pomoc i wsparcie. Szczególnie w piątki, kandil oraz Bayram, Muzułmanie z różnych stron Turcji odwiedzają meczet i mauzoleum prosząc o rozjaśnienie przyszłości (kısmetını açtırmak), szczęście dla nowo poślubionych, błogosławieństwo obrzezanych chłopców, uzdrowienie i spełnienie różnych życzeń. Wierzy się, że woda płynąca że studni w pobliżu mauzoleum ma także właściwości lecznicze, a ofiara złożona przed meczet ma szczególną wartość.

Reklamy

Autor: Eyen

Od kilku lat zajmuję się etnologią i antropologia Bałkanów, głównie Macedonii. W ramach laboratorium etnograficznego na warszawskiej etnologii prowadziłam badania terenowe o tematyce genderowej w zachodniej Macedonii. Następnie już w lipcu 2007 pojechałam do Włoch, by choć przez kilka dni poobserwować życie pechalbarów - migrantów z Macedonii. Równolegle, przez prawie dwa lata byłam zaangażowana w badania w ramach grantu MENiSW "Relacje społeczne i etniczne na pograniczu macedońsko-albańskim", pod przewodnictwem Karoliny Bielenin-Lenczowskiej. W lutym 2008 po raz piąty przyjechałam do Macedonii, tym razem na stypendium do Skopje, by przez kilka miesięcy choć trochę poznać "normalne", codzienne życie tego miasta. Prozaiczny brak czajnika elektrycznego, pralki, czy kulturowego nawyku picia herbaty posiadały swoisty urok i prowokowały, by poddawać w wątpliwość znaczenie słowa "powrót". Już w styczniu 2009 po raz kolejny pakowałam się do Skopje, tym razem na dziewięć miesięcy, jako przyszła wolontariuszka programu Młodzież w Działaniu. Pracując dla organizacji Kreaktiv, prowadziłam warsztaty z ekologii i rękodzieła, pracowałam z młodzieżą Romską i realizowałam projekt genderowego treningu w Skopje. W "międzyczasie", odwiedziłam Tiranę, Sarajevo, Sremski Karlovci... by za każdym razem tęsknić za Skopje. Równolegle do antropologii studiowałam także ochronę środowiska w warszawskiej sggw. Po kilku przerwach w studiowaniu, w grudniu 2010 w reszcie obroniłam mgr ze specjalizacji ochrona przyrody. Przez rok pracowałam jako koordynatorka projektu promującego recykling w jednym z dużych ngo-sów w Warszawie, po czym w styczniu 2011 dostałam się na studia doktoranckie w Stambule na uniwersytecie Yeditepe. Moje badania dotyczą współczesnych migracji z Macedonii do Turcji. Równolegle, współpracuję przy projekcie badającym ponadpaństwowe więzi łączące migranów Macedońskich we Włoszech... Od stycznia 2011 mieszkam w Stambule. Studiuję na studiach doktoranckich w instytucie Antropologii na Yeditepe University, prowadząc badania o trans-granicznych więziach pomiędzy Macedonią i Turcją (tak bardzo, bardzo ogólnie mówiąc;)). Od niedawna piszę bloga także o moich doświadczeniach z Turcji. Główny punkt podróży ciągle się przesuwa. Ima vreme.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s