Wiedza powszechna

Jakiś czas temu przez kilka dni oprowadzałam moich znajomych po Stambule. Jak sami żartowali, razem tworzyliśmy ciekawą kompozycję: macedoński Albańczyk, zalbanizowana Turczynka, Torbesz i Macedonka Muzułmanka: typowy pejzaż etniczny zachodniej Macedonii. Choć jestem z Polski, po tylu latach i wypitych kawach też się w ten obraz wpisuję;)

W tym meczecie jeszcze nie byliśmy” – powiedział mój znajomy, wskazując świątynię mądrości, Haghia Sofię. Po czym dodał: „a te minarety to podobo później dobudowano?”

Opowiedziałam im pokrótce o tym, jak Konstantynopol stał się Stambułem, a Haghia Sofia najpierw przeszła na Islam, po czym zrezygnowała z religii w ogóle i stała się muzeum.  I, żeby nie być gołosłowną, zarządziłam zwiedzanie w środku.

Patrząc na ołtarz i mozaiki w Świątyni Mądrości, jedna z kobiet szepnęła: to na prawdę była cerkiew… po czym z nutą sprzeciwu w głosie stwierdziła: powinni ją tak zostawić, a nie zamieniać w meczet. To Chrześcijanie zbudowali, żeby się modlić, nie powinno im się tego zabierać i zmieniać. 

Tak, ale mogło być gorzej, przeciez mogli zburzyć, zniszczyć… – próbuję przedstawić inny punkt widzenia.

Jednak obie kobiety, Muzułmanki, do końca podróży przez Świątynię Mądrości kiwały głowami z cichym „ccc”, dźwiękiem dezaprobaty. Trzeba szanować wiarę innych. I nie wolno nikomu zabierać.

Reklamy

Autor: Eyen

Od kilku lat zajmuję się etnologią i antropologia Bałkanów, głównie Macedonii. W ramach laboratorium etnograficznego na warszawskiej etnologii prowadziłam badania terenowe o tematyce genderowej w zachodniej Macedonii. Następnie już w lipcu 2007 pojechałam do Włoch, by choć przez kilka dni poobserwować życie pechalbarów - migrantów z Macedonii. Równolegle, przez prawie dwa lata byłam zaangażowana w badania w ramach grantu MENiSW "Relacje społeczne i etniczne na pograniczu macedońsko-albańskim", pod przewodnictwem Karoliny Bielenin-Lenczowskiej. W lutym 2008 po raz piąty przyjechałam do Macedonii, tym razem na stypendium do Skopje, by przez kilka miesięcy choć trochę poznać "normalne", codzienne życie tego miasta. Prozaiczny brak czajnika elektrycznego, pralki, czy kulturowego nawyku picia herbaty posiadały swoisty urok i prowokowały, by poddawać w wątpliwość znaczenie słowa "powrót". Już w styczniu 2009 po raz kolejny pakowałam się do Skopje, tym razem na dziewięć miesięcy, jako przyszła wolontariuszka programu Młodzież w Działaniu. Pracując dla organizacji Kreaktiv, prowadziłam warsztaty z ekologii i rękodzieła, pracowałam z młodzieżą Romską i realizowałam projekt genderowego treningu w Skopje. W "międzyczasie", odwiedziłam Tiranę, Sarajevo, Sremski Karlovci... by za każdym razem tęsknić za Skopje. Równolegle do antropologii studiowałam także ochronę środowiska w warszawskiej sggw. Po kilku przerwach w studiowaniu, w grudniu 2010 w reszcie obroniłam mgr ze specjalizacji ochrona przyrody. Przez rok pracowałam jako koordynatorka projektu promującego recykling w jednym z dużych ngo-sów w Warszawie, po czym w styczniu 2011 dostałam się na studia doktoranckie w Stambule na uniwersytecie Yeditepe. Moje badania dotyczą współczesnych migracji z Macedonii do Turcji. Równolegle, współpracuję przy projekcie badającym ponadpaństwowe więzi łączące migranów Macedońskich we Włoszech... Od stycznia 2011 mieszkam w Stambule. Studiuję na studiach doktoranckich w instytucie Antropologii na Yeditepe University, prowadząc badania o trans-granicznych więziach pomiędzy Macedonią i Turcją (tak bardzo, bardzo ogólnie mówiąc;)). Od niedawna piszę bloga także o moich doświadczeniach z Turcji. Główny punkt podróży ciągle się przesuwa. Ima vreme.

1 thought on “Wiedza powszechna”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s