Azis śpiewa po turecku, eyvalla!

azis eyvalaBir numerasin canim gozlerine baktip yanayim, benim olacaksan, aman aman - jesteś numerem jeden kochanie patrząc w twoje oczy płonę, będziesz mój, aman aman.

Moja ulubiona gwiazda bałkańskiej sceny pop, Azis tym razem zabłysła śpiewając po turecku. Gdzieś w Stambule (lub w Edirne – jak podpowiada sylwetka meczetu) zawodnicy zapasów prezentują piły mechaniczne, smarują się kremem o zapachu orchidei i mocują na ringu otoczonym kręgiem świec. Azis zmienia oblicza: raz nosi szlafrokowe wdzianko i dżinsy, po chwili granatową marynarkę a`la turecki piosenkarz Murat Boz i barwne pół-szarawary, by za chwilę wskoczyć w  skórzane botki i czarną zdobioną tunikę. Pomalowane powieki. I tak łagodnie, jak na Azisa.

Azis jest jednym z najbogatszych ludzi w Bułgarii. Jest piosenkarzem bułgarskiej sceny pop, chalgi. Jest Romem, miał męża, ma partnerkę i dziecko. Jest top-gwiazdą znaną na całych Bałkanach.

azis rozZawsze ma zarost, wszystko inne się zmienia: kolor włosów, oczu, płeć. Azis maluje usta i rzęsy, nosi kilkunastocentymetrowe szpilki, sukienki, staniki, kolczyki, branzoletki, maski, łańcuchy, piórka. Raz jest kobietą, raz mężczyzną, najczęściej pomiędzy. Królową Śniegu (która nie potrafi kochać), Meduzą, policjantem, menagerem na budowie przemieniającym się w czarną demoniczną boginię-królową, ulicznym sexworkerem, hiszpańskim loverem. Bez względu na płeć, w jaką się wcieli, uwodzi mężczyzn i kobiety: supersamce i supersamice, bo tylko Azis jest pomiędzy.

azis konserSkąd pomysł na piosenkę po turecku? Jeszcze nie tak dawno dzisiejsza Bułgaria była częścią Imperium, po którego upadku ( wlatach 50tych i później) wielu mniej lub bardziej tureckich muzułmanów wyemigrowało z Bułgarii do Turcji. W zeszłym roku Azis koncertował w Bursie, w której mieszka około miliona migrantów z Bułgarii; Na nagraniach z internetu można zobaczyć, że na koncercie bawią się całkiem nieźle i znają teksty najnowszych hitów Azisa.

Czytając komentarze pod nagraniem z koncertu, natrafiłam na takie kwiatki: stary te piosenki na prawdę mi się podobają, ale strach wsadzić je w telefonie albo słuchać w samochodzie. To jasna etykietka.

Inny ktoś napisał: Przyjedź do Ankary, na pewno pójdę na koncert. To nie żart ale zacząłem/zaczęłam go słuchać, i lubię tą muzykę.

Nie wiem, na ile potomkowie migrantów z Bułgarii rozumieją, o czym śpiewa Azis jeśli nie robi tego po turecku. Podejrzewam, że niewiele. Świadczy o tym choćby fakt, że wszystkie bułgarskie wersety kawałka Eyvala doczekały się tłumaczenia na grupie fejsbukowej Göçmence Türkiye.

Tym, którzy/e nie znają Azisa zdradzę, że jego turecka odsłona na prawdę nie szokuje. Na koncertowych plakatach wygląda (prawie) męsko, a fragmenty, które śpiewa po turecku lub angielsku to jak wersja po co najmniej dwóch cenzurach. Kto rozumie bułgarski, wie, że niektóre z jego piosenek to popowe porno, jak choćby zeszłoroczny hit „HOP„, który doczekał się nawet debaty w mediach w Rosji. Nie chodzi o to, że na teledysku Azis pręży się w balii z napisem ROSJA, ale że poprzez lirykę i gesty ustawia Rosję w roli pasywnej/go kochanki/ka.azishop

Choć większość osób na pytanie, czy słucha Azisa, oburzy się i no bo jak to przecież nie wypada, jego teledyski są popularne na całych Bałkanach, i wbrew pozorom wcale nie (nie tylko) wśród społeczności LGBTQ. Po raz pierwszy zobaczyłam Azisa na posterunku policji w jednej z macedońskich wsi. Dziwnie się wtedy czułam pijąc kawę z policjantami, kiedy w tle na ekranie Azis rzucał spojrzenia spod sztucznych rzęs i poprawiał „biust”. Żadnego z policjantów nie szokował wymalowany facet z brodą w szpilkach, bo to wcale nie najbardziej szokujący obrazek w TV. Bułgarska chalga i serbski turbofolk to taki rodzaj sztuki audiowizualnej, w której nie wydaje się dużo na ubrania, inwestując za to w silikon w różnych częściach ciała.

Z teledysku Mrazish:

azis_mrazish_1

azis malinaAzis-2012-victorias-secret-fashion-wings

AzisStTropez

Po obejrzeniu chyba wszystich dostępnych w sieci teledysków Azisa nie mam wątpliwości, że i dlaczego jest dla mnie źródłem nieustannej fascynacji. Za każdym razem wydaje mi się, że już niczym więcej nie jest w stanie zaskoczyć, i zawsze się mylę (Skąd on wytrzasnął tancerza brzucha który pojawia się nie wiadomo skąd i dlaczego w teledysku Sen Trope, a tańczy tak niesamowicie, że Azis zmienia się w czerwonogrzywą lwicę?) Niektórzy mówią, że to marketingowy chwyt, a prywatnie Azis jest normalnym facetem. Jednak rozumiejącym bułgarski, polecam krótki program i wywiad z gwiazdą.

Reklamy

Autor: Eyen

Od kilku lat zajmuję się etnologią i antropologia Bałkanów, głównie Macedonii. W ramach laboratorium etnograficznego na warszawskiej etnologii prowadziłam badania terenowe o tematyce genderowej w zachodniej Macedonii. Następnie już w lipcu 2007 pojechałam do Włoch, by choć przez kilka dni poobserwować życie pechalbarów - migrantów z Macedonii. Równolegle, przez prawie dwa lata byłam zaangażowana w badania w ramach grantu MENiSW "Relacje społeczne i etniczne na pograniczu macedońsko-albańskim", pod przewodnictwem Karoliny Bielenin-Lenczowskiej. W lutym 2008 po raz piąty przyjechałam do Macedonii, tym razem na stypendium do Skopje, by przez kilka miesięcy choć trochę poznać "normalne", codzienne życie tego miasta. Prozaiczny brak czajnika elektrycznego, pralki, czy kulturowego nawyku picia herbaty posiadały swoisty urok i prowokowały, by poddawać w wątpliwość znaczenie słowa "powrót". Już w styczniu 2009 po raz kolejny pakowałam się do Skopje, tym razem na dziewięć miesięcy, jako przyszła wolontariuszka programu Młodzież w Działaniu. Pracując dla organizacji Kreaktiv, prowadziłam warsztaty z ekologii i rękodzieła, pracowałam z młodzieżą Romską i realizowałam projekt genderowego treningu w Skopje. W "międzyczasie", odwiedziłam Tiranę, Sarajevo, Sremski Karlovci... by za każdym razem tęsknić za Skopje. Równolegle do antropologii studiowałam także ochronę środowiska w warszawskiej sggw. Po kilku przerwach w studiowaniu, w grudniu 2010 w reszcie obroniłam mgr ze specjalizacji ochrona przyrody. Przez rok pracowałam jako koordynatorka projektu promującego recykling w jednym z dużych ngo-sów w Warszawie, po czym w styczniu 2011 dostałam się na studia doktoranckie w Stambule na uniwersytecie Yeditepe. Moje badania dotyczą współczesnych migracji z Macedonii do Turcji. Równolegle, współpracuję przy projekcie badającym ponadpaństwowe więzi łączące migranów Macedońskich we Włoszech... Od stycznia 2011 mieszkam w Stambule. Studiuję na studiach doktoranckich w instytucie Antropologii na Yeditepe University, prowadząc badania o trans-granicznych więziach pomiędzy Macedonią i Turcją (tak bardzo, bardzo ogólnie mówiąc;)). Od niedawna piszę bloga także o moich doświadczeniach z Turcji. Główny punkt podróży ciągle się przesuwa. Ima vreme.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s