Jak zrobić coś dobrego: kısır

  Kısır towarzyszy kobiecym spotkaniom wraz z herbatą. Podobno niektóre kobiety organizują np. kısırowe piątki lub soboty i spotykają się w stałym gronie pogadać i zjeść kısır. Polubiłam kısır od pierwszego kęsa: to banalnie prosta w przyrządzeniu witaminowa bomba:) Poniżej dzielę się przepisem z podpowidziami alternatywy dla Polski. Że aparatu nie mam, a zdjęcia telefonem wyszły marne, polecam wygooglowane obrazki dla kısır.

Składniki na średniej wielkości miskę kısır:

1 szlanka inci bulgur (w wersji polskiej: kuskus), 1 szklanka wrzącej wody

Oliwa (w Turcji dodają około 4-5 łyżek, ja dodaję dwie)

Sok z 1 cytryny (jak nie lubisz bardzo cierpkie – z pół)

1 płaska łyżka domates lub biber salça (lub obie zmieszane , a w wersji polskiej – koncentrat pomidorowy)

1 łyżka suszonej mięty (w Polskiej wersji chyba najprościej wziąć taką z herbatki)

1 łyżka soli

1 łyżeczka pul biber (w Pl: ostra papryczka w proszku)

1 łyżeczka czarnego pieprzu ielonego

2 średnie pomidory

Pół pęczka natki pietruszki

4-5 sztuk cebuli dymka ze szczypiorkiem

1 średnia cebula

2 ząbki czosnku

Opcjonalnie:

Ogórek (jeśli duży szklarniowy- około połowy); ja dodałam też kawałek posiekanej czerwonej sodkiej papryki, można poeksperymentować np. z rzodkiewką

W powyższej wersji kısır jest pikantny; jeśli lubisz łagodne, dodaj mniej papryki i pieprzu.

 I teraz:

Bulgur/kuskus zalać wrzątkiem i przykryć na ok 20 min. W tym czasie w miseczce wymieszać: sok z cytryny, oliwę i przyprawy, posiekać drobno natkę, cebulki ze szczypiorkiem, cebulę, pomidory pokroić w drobną kostkę, ewentualne ogórki i inne także.

Dodać wszystko do bulguru/kuskusu, dobrze wymieszać, przyklepać – i już:)

Taki kısır fajnie wygląda i smakuje zawijany w liście sałaty – po prostu trzeba na spory liść sałaty położyć zgniecioną podłużną porcję i zawinąć. W takiej formie kısır świetnie się sprawdza jako meze (przstawka?) do rakı lub rakiji.

Reklamy

Autor: Eyen

Początki mojej etnograficznej przygody sięgają laboratorium etnograficznego na warszawskiej etnologii w ramach którego miałam szansę pojechać na pierwsze badania terenowe do zachodniej Macedonii. Przez kolejne lata byłam zaangażowana w badania dokumentujące relacje społeczne i etniczne na pograniczu macedońsko-albańskim oraz migrację z Macedonii do Włoch. Przez kilkanaście miesięcy mieszkałam w stolicy Macedonii, Skopje, jako stypendystka programu CEEPUS, oraz wolontariuszka programu Młodzież w Działaniu. Równolegle do antropologii ukończyłam magisterskie studia z ochrony środowiska w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego i przez rok po obronie pracowałam jako koordynatorka projektu promującego recykling w jednym z Warszawskich stowarzyszeń. W styczniu 2011 dostałam się na studia doktoranckie jako stypendystka programu TUBITAK-BIDEB na uniwersytecie Yeditepe i przeprowadziłam się do Turcji. Moje badania dotyczyły tożsamości muzułmanów z zachodniej Macedonii w kontekście migracji i więzi z Turcją. Od roku 2017 kontynuuję studia na wydziale antropologii Uniwersytetu Oslo.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s